ارسال به دوستان
کد خبر : 50075

روش تأویلی تمثیلی فهم قرآن در عرفان و مذهب باطنیه

لازم به ذکر است این مقاله در مجله الهیات تطبیقی سال اول شماره دوم تابستان 1389 ص103-116 به چاپ رسیده است. چکیده روش تأویلی تمثیلی فهم قرآن در عرفان و مذهب باطنیه درمکتب عرفان و مذهب باطنیه از این جهت که برای آیات قران وکلمات آن معانی باطنی قائل اند اعتقاد یکسانی وجو دارد از این رو هردو طریق برای کشف حقایق معانی قرآن کریم روش خاص را پاسخگو می داند اما از الحاظ روش شناختی تمایز واشتراک هایی در شیوه هرمونوتیکی دو نحله فوق وجود دارد که با مطالعه دقیق در متون و منابع آنان این تمایز و اشتراک روشن می گردد با این بیان که در تأویل عرفانی سه ویژگی وجود دارد الف) کشف مفهوم در بطن آیات ب) تهذیب نفس برای دست یابی به کشف ج) گذر ازمعانی حسی و راه یابی به معانی باطنی و روحانی اما در نزد باطنیه مشخصه های اصل تأویل عبارت است از الف) تعیین مصداقی مفاهیم کلمات قرآن ب)تعلیم ج)آزاد بودن و تردد معانی از حسی به روحانی و یا بالعکس از روحانی به معانی حسی مقاله حاضر عهده دار تبیین این ویژگی ها و فرآیندهای روش شناختی این دو بینش است که با سیری در تبیین مفاهیم اصطلاحی نظیر مَثَل و تأویل در آرای آنان شروع و در پایان به وجوه اشتراک و تمایز در روش آن دو در تبیین قرآن کریم پرداخته شده است و سرانجام به داوری صحیح فهم متن اشاره گردیده است مَثَل ممثول تأویل عرفان باطنیه کشف تعلیم





دانلود متن کامل مقاله

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :