ارسال به دوستان
کد خبر : 273363

عاشقان

عاشقان

عاشقان

عاشقان، گياهانند

 

 

 

 كه می رویند

 

         می میرند

 

                          سبز می شوند

 

   می ریزند

 

 باران كه می بارد، چتر نمی خواهند

 

 زمستان ها

 

بی كلاه و پالتو نپوشیده

 

       می ایستند روی در روی و نگاه برف

 

          چشم در چشم یخبندان

 

          بی شرمساری اندام برهنه شان از برگ

 

       عاشقان گياهانند كه ریشه هایشان فرو رفته است.

 

         در كف دست من

 

         در استخوان كتف تو

 

         در جمجمه شكسته من

 

     و این خاطرات من و توست

 

                                 كه توت می شود يک روز

 

                                 انار می شود گاهی

 

كه دیروز انگور شده بود

 

                                 كه فردا زيتون

 

                                                        و تلخ.

بیژن نجدی


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :