ارسال به دوستان
کد خبر : 268417

مسئولیت و مأموریت زنان در جامعه منتظر

در واقع باید اعتراف کرد اگر جامعه زنان را از حرکت های فرهنگی و اجتماعی حذف کنیم، چه بسا آن حرکت به نتیجه مطلوب و اهداف مورد نظر دست نیابد. از ابتدای شکل گیری آیین مقدس اسلامی شاهد حضور بی بدیل ارزشمند زنانی نمونه همچون حضرت خدیجه کبری(سلام الله علیها) در کنار رسول(صلی الله علیه و اله) بودیم، در آخر زمان و زمان ظهور ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز شاهد یارانی از جنس زنان در کنار یاران امام زمان هستیم.

انتشار این مقاله به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد و مسئولیت محتوای  آن به عهده نویسنده محترم می باشد .

کاربران محترم می توانند نظرات خود را در پایان هر مقاله ، با نام حقیقی یا مستعار مطرح نمایند.  بدیهی است که نظرات و پیامهایی که نافی قانون و ادب نباشد و حاوی تهمت و توهین و هتک حرمت شخصیت های حقوقی و حقیقی نیستند پس از بررسی منتشر خواهند شد.  

مسئولیت و مأموریت زنان در جامعه منتظر

در واقع باید اعتراف کرد اگر جامعه زنان را از حرکت های فرهنگی و اجتماعی حذف کنیم، چه بسا آن حرکت به نتیجه مطلوب و اهداف مورد نظر دست نیابد. از ابتدای شکل گیری آیین مقدس اسلامی شاهد حضور بی بدیل ارزشمند زنانی نمونه همچون حضرت خدیجه کبری(سلام الله علیها) در کنار رسول(صلی الله علیه و اله) بودیم، در آخر زمان و زمان ظهور ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز شاهد یارانی از جنس زنان در کنار یاران امام زمان هستیم.

یکی از موضوعات و مسائل کلیدی که در فرهنگ و اندیشه مهدویت به آن تأکید شده، مسئولیت مداری و وظیفه گری آحاد جامعه انسانی ومنتظر است که هر یک باید به نوبه خود در ایفای مأموریت هایی که بر عهده دارند به طور کامل و هوشمندانه اقدام نمایند. در این نوشتار سعی داریم به یکی از اثربخش ترین ارکان جامعه انسانی یعنی جامعه زنان در مسأله انتظار بپردازیم و نقش این جامعه انسانی را در دست یابی به تمدن نوین مهدوی مورد ارزیابی قرار دهیم.

اهمیت و جایگاه زنان در فرهنگ انتظار

جامعه زنان یکی از مهم ترین و با ارزش ترین عناصر و ارکان جامعه انسانی به شمار می آیند که نقش بی بدیل و کلیدی در فرهنگ انتظار  برعهده دارند. حضور هوشمندانه زنان در جامعه موجب شده است آثار و برکات فراوانی را در فرهنگ انتظار به بار آورند، وقتی سخن از فرهنگ و مسئولیت منتظران در جامعه مهدوی به میان می آید، به هیچ وجه نمی توان جایگاه و نقش زنان را در این خصوص نادیده گرفته و در خصوص این قشر تأثیرگذار جامعه سخنی به میان نیاورد. با اندکی دقت و  تأمل در حرکت های فرهنگی و انقلابی که در طول تاریخ به وقوع پیوسته به خوبی می توان آثار و برکات وجودی جامعه زنان را مشاهده کرد. در مسأله انتظار نیز وضع به همین منوال است. اگر بخواهیم به طور واقع بینانه به حضور زنان در جامعه نگاه کنیم دو کار  کرد مثبت و منفی را می توان برای  آنها برشمرد.

 جایگاه مثبت و اثر بخش

در واقع باید اعتراف کرد اگر جامعه زنان را از حرکت های فرهنگی و اجتماعی حذف کنیم، چه بسا آن حرکت به نتیجه مطلوب و اهداف مورد نظر دست نیابد. از ابتدای شکل گیری آیین مقدس اسلامی شاهد حضور بی بدیل  ارزشمند زنانی نمونه همچون حضرت خدیجه کبری(سلام الله علیها) در کنار رسول(صلی الله علیه و اله) بودیم، در آخر زمان و زمان ظهور ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیز شاهد  یارانی از جنس زنان در کنار یاران امام زمان هستیم. این موضوع به خوبی گواه و شاهدی برنقش کلیدی آنها در بهره های حساس حیات بشری است. در روایتی در خصوص نقش زنان در یاری امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) دلائل الإمامة؛ با سندش به نقل از مفضّل بن عمر: شنیدم که امام صادق (علیه السلام) مى‏فرماید: «سیزده زن همراه قائم اند».گفتم: با کمک آنها، چه مى‏ کند؟فرمود: «زخمى‏ ها را مداوا مى‏ کنند و بیماران را نگاه مى ‏دارند، همان گونه که با پیامبر خدا (صلى الله علیه و آله) بودند».[1]

 جایگاه منفی و تخریبی

همان گونه که زنان نمونه و پارسا می توانند زمینه ساز تمدن نوین مهدوی و اسلامی باشد، به همان اندازه نیز می توانند نقش تخریبی و مخربی را در جامعه بازی کنند، کم نیستند روایاتی که نوع عملکرد غیر اسلامی زنان را به تصویر کشیده، نقش منفی که موجب ابتذال فرهنگی جامعه شده و بحران فحشا و منکرات  را در جامعه تشدید می کنند، قاعدتاً زنانی که از فطرت الهی فاصله گرفته اند و گوهر وجودی خود را فراموش کرده و به نوعی گرفتار در بحران هویت ستیز شده اند در دام این چنین بلایای آخر زمانی گرفتار می شوند، زنانی که خود پسندیده اند که از آنها به عنوان یک کالای تبلیغاتی و شهوانی استفاده شود: مسعدة بن صدقه گوید: امام صادق (علیه السّلام) فرمود: «پیامبر (صلّى اللّه علیه و اله) فرمود: چه حالى خواهید داشت، وقتى که زنان تان فاسد شوند و جوان هایتان فاسق و بدکار شوند و امر به معروف و نهى از منکر نکنید؟! عرض کردند: اى رسول خدا! آیا واقعا چنین اتّفاقى خواهد افتاد؟فرمود: آرى، و بدتر آن نیز خواهد شد. چه حالى خواهید داشت هنگامى که دستور به کار منکر و زشت بدهید».[2]

حضور زنان منتظر و مسئولیت مدار در جامعه بسیار متفاوت با فرهنگ اجتماعی غربی و سکولار است؛ چرا که زنان منتظر و مسئولیت مدار به طور ضابطه مند در عرصه فعالیت های اجتماعی حاضر می شوند.

 اهداف و مأموریت های زنان در جامعه مهدوی

1-نقش همسری و هدایت گری

یکی از مهمترین و با ارزش ترین رسالت های دینی و اخلاقی همسران در جامعه مهدوی به عهده گرفتن مسئولیت همسرداری است، هر چند فرهنگ منحط غربی همواره سعی داشته با شیوع و تبلیغ تفکر فمینیسمی این وظیفه طبیعی و اخلاقی زنان را به نوعی تضعیف نموده و نسخه ی آزادی بی قید و شرط و ولنگاری اخلاقی را به جامعه زنان ارائه دهد، ولی با این وجود همواره زنان متعهد و اخلاق مدار در طول تاریخ، با بصیرت و آگاهی به مسئولیت دینی و اخلاقی خود در قبال همسرانشان سربلند بیرون آمده اند، بانوانی مکرمه و ایثارگر همچون«دلهم بنت عمرو» همسر«زهیر ابن قین بجلی» که نقش هدایت گری نیز در محیط خانه و خانواده داشته باشند و علاوه بر رستگاری خود زمینه سعادت تربیت همسری منتظر و جامعه ساز را به دنیا ارائه داده اند.[3]

 مسئولیت و مأموریت زنان در جامعه منتظر

2-نقش مادری و تربیت گری

در خصوص اهداف و مأموریت های زنان در عصر غیبت به نکات و مطالب فراوانی می توان اشاره کرد، ولی به طور قطع و یقین با توجه به کارکرد و جامعه سازی در حوزه مهدویت و پیش از هر مطلبی باید به موضوع مربی گری و جامعه سازی دینی زنان و تأثیر گذاری آنها در پرورش نسل اشاره کرد. البته باید به این موضوع توجه داشت در فرهنگ قرآن خودسازی مقدم بر جامعه سازی است.[4] برای دست یابی به حیات طیبه و تمدن نوین اسلامی، این جامعه زنان هستند که با پذیرفتن نقش مربی گری و استادی، فرزندانی را با شیره جان پرورش و آموزش می دهد و با نشان دادن الگوی مناسب بندگی و اخلاق مداری دامن پر مهر و محبت خود منتظرانی، دغدغه مند، مسئولیت مدار و کارآمد را به جامعه مهدوی تحویل می دهند.

3-مسئولیت های اجتماعی و جامعه سازی

قبل از هر چیز به این موضوع اشاره داشته باشیم جامعه زنان چه زمانی که در منزل به مسئولیت پرورش، مربی گری و تربیت فرزند مشغول هستند و چه زمانی که با تعهد و اخلاق مداری به همسرداری می پردازند در واقع گام در عرصه جامعه سازی دینی گذاشته اند، ولی فراتر از مواردی که ذکر شده همواره در طول تاریخ زنان مؤمن و پرهیزکار حضور فعالانه و مجاهدانه ای در عرصه فعالیت های اجتماعی داشته اند، خدمات آموزشی و تربیتی آنها تنها معطوف به محیط خانه و خانواده نبوده از این رو با حضور اثر بخش در تعلیم و تربیت دانش آموزان و سایر مسئولیت های اجتماعی همچون بهداشت و سلامت حضور چشم گیر و اثر بخشی داشته اند، حضور قشر تأثیر گذار جامعه در بحران های اجتماعی همچون جنگ تحمیلی در لباس امدادگر و همچنین در زمان کنونی در لباس مدافعان سلامت را تاریخ هیچ گاه به فراموشی نخواهد سپرد.

حضور زنان منتظر و مسئولیت مدار در جامعه بسیار متفاوت با فرهنگ اجتماعی غربی و سکولار است؛ چرا که زنان منتظر و مسئولیت مدار به طور ضابطه مند در عرصه فعالیت های اجتماعی حاضر می شوند، از جمله شاخص های رفتاری و دینی آنها در جامعه، با برخورداری از متانت و وقار[5] همراه بوده و روابط اجتماعی آنها توأم با حجاب ، حیا و پارسایی بوده است،[6] موضوعی که موجب صیانت و پاکدامنی آنها شده و آنها را از گزند انسان های شیطان پرست دور می نماید. «یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لِأَزْواجِکَ وَ بَناتِکَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنینَ یُدْنینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلاَبِیبِهِنَّ ذلِکَ أَدْنى‏ أَنْ یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحیما؛[7] اى نبىّ اکرم (صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم) به زن ها و دختران خود و زن هاى مؤمنین بگو (وقت بیرون آمدن از خانه) بخود نزدیک کنند خمار و چادرهاى خود را تا اینکه (به عفّت و نجابت) شناخته شوند و از مردمان هوس‏رانان اذیّت نکشند و همیشه خداوند آمرزنده و مهربان است».

پی نوشت ها:

[1]. دلائل الإمامة: ص 484 ح 480. «مَعَ القائِمِ علیه السلام ثَلاثَ عَشرَةَ امرَأَةً. قُلتُ: وما یَصنَعُ بِهِنَّ؟ قالَ: یُداوینَ الجَرحى‏، ویَقُمنَ عَلَى المَرضى‏ کَما کَانَ مَعَ رَسولِ اللَّهِ صلى الله علیه‏».

[2]. الکافی (ط - الإسلامیة) ؛ ج‏5 ؛ ص59،ح14«... کَیْفَ‏ بِکُمْ‏ إِذَا فَسَدَتْ‏ نِسَاؤُکُمْ‏ وَ فَسَقَ‏ شَبَابُکُمْ‏ وَ لَمْ‏ تَأْمُرُوا...».

[3]. مفید، محمد بن محمد، الارشاد، ج ۲، ص ۷۲- ۷۳. همسر زهیر از محبّین خاندان پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) بود و در پیوستن زهیر به امام حسین (علیه السلام) نقش مهمّى را ایفا کرد. زهیر به علّت دشمنى با امام علی (علیه السلام) و خاندانش، هنگام بازگشت از حجّ سعى داشت با اباعبدالله (علیه السلام) ملاقات نکند. ولى پس از دیدار با فرستاده سیّدالشهدا (علیه السلام) مات و مبهوت شد و در فکر فرو رفت. دلهم که شاهد ماجرا بود فریاد زد: سبحان الله ! پسر پیامبر (صلی الله علیه وآله) تو را مى طلبد و تو امتناع مى ورزى؟

[4]. سوره مبارکه تحریم، آیه6. «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلیکُمْ».

[5]. سوره مبارکه احزاب، آیه 32. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذی فی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً؛ پس به گونه اى هوس انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند و سخن شایسته بگویید!».

[6]. سوره مبارکه قصص، آیه 25. «تَمْشِی عَلَى اسْتِحْیَاءٍ ».

[7].سوره مبارکه  احزاب، آیه59.


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :