ارسال به دوستان
کد خبر : 262865

مزرعه ای برای دل نبستن

إِنَّما مَثَلُ الْحَیاةِ الدُّنْیا کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا یَأْکُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّیَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَیْها أَتاها أَمْرُنا لَیْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ

مزرعه ای برای دل نبستن

إِنَّما مَثَلُ الْحَیاةِ الدُّنْیا کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا یَأْکُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّیَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَیْها أَتاها أَمْرُنا لَیْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ

مَثَل زندگى دنیا، همانند آبى است که از آسمان نازل کرده ‏ایم که در پى آن، گیاهانِ زمین- که مردم و چهارپایان از آن می ‏خورند- می روید تا زمانى که زمین، زیبایى خود را یافته و آراسته می ‏گردد، و اهل آن مطمئن می ‏شوند که می توانند از آن بهره‏ مند گردند، (ناگهان) فرمان ما، شب ‏هنگام یا در روز، فرامی ‏رسد و آن چنان آن را درو می ‏کنیم که گویى دیروز هرگز نبوده است
البته که آسان نیست آدم توی مزرعه ای کشت و کار کند اما برداشتش را به سال ها بعد موکول کند. به آن مزرعه هم دل نبندد. اما قرآن هر وقت از زندگیِ دنیا صحبت می کند، یک لحن نهیب و هشداری دارد که نمی شود جدی اش نگرفت، نمی شود راحت از کنارش گذشت
برای ماهایی که داشته های دنیا، از هر جنس و مدلش؛ کار و پول و مدرک و منصب و ... توی چشم مان خیلی بزرگ است، خیلی شیرین و خواستنی ست، درد دارد وقتی قرآن بگوید؛ بگوید دنیا کم است، دنیا در برابر آخرت، خیلی کم است، خیلی ناچیز است.
قرآن به دنیا می گوید «لهو» و «لعب». فکرش را بکنید! این مشغولیت های دنیا، همین کارهای روزمره ما، اگر به هدفِ زندگیِ جاودانه مان نباشد، فقط یک بازی و سرگرمیِ بی خود است. فقط غفلت می آورد .
زندگی دنیا خاصیت اغفال و فریب دارد، می تواند آدم را فریب بدهد و به خودش مشغول کند. آخرت، هر کس بیشتر فریبِ دنیا را خورده باشد، حالش دردناک تر است.
دنیا راضی کننده نیست. قرآن یک جور هشداردهنده ای سؤال می کند که؛ یعنی شماها واقعاً به همین زندگیِ دنیا راضی شدید ؟  انگار خیلی عجیب باشد که کسی به همین زندگی دنیا راضی باشد. سرخوش باشد
با این اوصاف، انگار بهترین کار را همان هایی می کنند که زندگی دنیا را به آخرت می فروشند. جان و مال و عمر و جوانی شان را این جا می دهند و آن جا هزار برابرش را پس می گیرند. فقط آن ها هستند که برنده اند، که سود می کنند.

مریم روستا


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :