ارسال به دوستان
کد خبر : 257572

نام نو

در ایام دهۀ کرامت شما را به خواندن عاشقانه ای آیینی از کتاب «آنجا که نامی نیست» سرودۀ یوسفعلی میرشکاک در ستایش حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها دعوت می کنیم.

نام تو

نامِ توام می برد آن سوی نامِ خودم
ماه صلا می زند باز به بامِ خودم 

ای تو مه و مهرِ من! آینه ی چهرِ من
گرمیِ بازارِ توست این که به کامِ خودم 

بی تو نه روزم نه شب، آینه ی حیرتم 
صبحِ تماشای تو پرده ی شامِ خودم 

جان تویی و تن منم، نه، تن و پیراهنم 
نیز تویی، زین سبب محوِ خرامِ خودم 

گر به خودم کار هست غیرِ توام یار نیست 
جز به خودم کار نیست، چون که غلامِ توام

نامِ تو را می برم می روم از یادِ خود 
بازمی آرد به خود از تو پیامِ خودم 

تا به خود آری مرا دور مدارم ز خود 
از میِ دیدار تو مستِ مدامِ خودم 

دور فکند آن که زاد، مهرفکند آن که داد 
بار دگر همچو باد جا به کنامِ خودم 

آه مترسان مرا از رمه ی دشمنان
یوسفِ زهرای تو، شورشِ عامِ خودم 

هدهدِ سلطانِ دین، زهره ی مهرآفرین 
داد به عرشِ برين ره به سلامِ خودم 

فاطمه اخت الرضا آینه ي هل اتی 
زینبِ کبری شد و خواند غلامِ خودم 

ای صنمِ موسویِ! من خطِ بی نقطه ام 
فکرِ خط و خال تو ذکرِ مدامِ خودم 

گرنه به کامِ توام بنده ی نامِ توام 
هیچ نیازیم نیست با تو به نامِ خودم

یوسفعلی میرشکاک


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :