Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 252148
تاریخ انتشار : 25 دی 1397 9:0
تعداد بازدید : 54

شمول گرایی وهمه نگری

از دیدگاه مابعدالطبیعی مام ارجاعات به خدا باید به خدای واحد حقیقی اشاره داشته باشد.از دیدگاه قانون طبیعی، تعالیم سینا برای همه مردم جهان از طریق ابزار طبیعی فهم و نظم طبیعی شناخته شده است. از دیدگاه انسان مدار یا الهیات محور، خدا به انسان توجه و عنایت دارد ..

 

 

انتشار این مقاله به منزله تایید همه یا بخشی از آن نمی باشد و مسئولیت محتوای  آن به عهده نویسنده محترم می باشد .

کاربران محترم می توانند نظرات خود را در پایان هر مقاله ، با نام حقیقی یا مستعار مطرح نمایند . بدیهی است که نظرات و پیامهایی که نافی قانون و ادب نباشد و حاوی تهمت و توهین و هتک حرمت شخصیت های حقوقی و حقیقی نیستند پس از بررسی منتشر خواهند شد.  

 

شمول گرایی وهمه نگری

از نگاه تاریخی، علم و اراده خدا در جهان گسترده ادیان دیگر ایفای نقش می کند

نویسنده رضا گندمی نصر آبادی

چکیده :
از دیدگاه مابعدالطبیعی مام ارجاعات به خدا باید به خدای واحد حقیقی اشاره داشته باشد.از دیدگاه قانون  طبیعی، تعالیم سینا برای همه مردم جهان از طریق ابزار طبیعی فهم و نظم طبیعی شناخته شده است. از دیدگاه انسان مدار یا الهیات  محور، خدا به انسان توجه و عنایت دارد ..
شمول گرایی را می توآن از منظرهای متفاوت تاریخی، مابعدالطبیعی، وحی نازل شده در سینا، قانون  طبیعی، دیدگاه انسان مدار یا الهیات محور بررسی کرد:
از نگاه تاریخی، علم و اراده خدا در جهان گسترده ادیان دیگر ایفای نقش می کند و یهودیان از این منظر  برای خود رسالت تاریخی قائل هستند. از دیدگاه مابعدالطبیعی  یا الهیات  محور، تمام ارجاعات به خدا باید به خدای واحد حقیقی اشاره داشته باشد. از منظر وحی نازل شده در سینا، تعالیم و اصول اخلاقی وحی شده در سینا در سراسر جهان شناخته شده است. از دیدگاه قانون  طبیعی، تعالیم سینا برای همه مردم جهان از طریق ابزار طبیعی فهم و نظم طبیعی شناخته شده است. از دیاگاه انسان مدار یا الهیات  محور، خدا به انسان   توجه و عنایت دارد و به همین دلیل او را بر صورت خویش افرید.
دربارۀ همه نگری نیز می توآن از منظرهای زیر بحث کرد: از دیدگاه الهیات  محور، خدا جهانی امت و متعلق به همه انسان ها. از این رو در دسترس  نفوس انسان ها است. از دیدگاه انسانی، هسته  مشترک تمام آنسانیت تحت نظر خدا امست.
 
تبلیغ رسالت
خدای کتاب مقدس می خواهد  خود را به تمام اقوام بشناساند. او می خواهد دیگر اقوام بدآنند که او همچون خدایان دروغین نیست. حزقیا در دعای خود می گوید: پس حال ای یهوه خدای ما، ما را از دست او رهایی ده تا جمیع ممالک جهان بدآنند که تو تنها یهوه هستی . «و در آن روز خواهید گفت: خداوند را حمد کویید و نام او را بخوآنید و اعمال او را در میان قوم ها اعلام کنید و ذکر  نمایید  که اسم او متعال می باشد ».` «این چیز قلیلی است که بنده من بشوی  تا اسباط یعقوب را بر پا کنی و ناجیان  اسرائیل را بازآوری. بلکه تو را نور امت ها خواهم گردآنیه و تا اقصای زمین نجات من خواهی  بود،» مقصود از اینکه خدا در میان ملت سناخته شود چیست؟ متفگرآن دینی در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می گویند تصدیق خدا در عدالت جهانی، اخلاق  و توحید محض بازتاب یافته است.
ناگفته نماند که در برخی از آیات کتاب مقدس  بین قوم  اسرائیل، که خدای واحد حقیقی آن را برگزیده، و دیگر ملت هایی که خدایان دروغین را پرستش  می کنند تمایزی قاطع گذاشته شده است. «کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرائض و دآوری های خویش را به اسرائیل. با هیچ امتی چنین نکرده است و دآوری های او را ندآنسته اند»
در نجات جان  کسی که در خطر است درنگ نکنید و مانعی بر سر راه نگذارید و با راهنمایی نادرست دیگری را گمراه نکنید. برابری در مقابل قانون  نیز موضوع دیگری است که می توان در این خصوص ذکر کرد. «یک قانون  خواهد بود برای اهل وطن و به جهت غریبی که در میان شما نزیل شود ». ربی ناتان می گوید: «یک انسان با تمام آفرینش  برابر است ». نظر به اینکه انسان بر صورت خدا خلق شده بی احترامی به او بی حرمتی به خدا محسوب می شود. ربی عقیوا عقیده داشت که ایۀ «همنوعت را به مانند خودت دوست بدار». اصل اساسی و مهم تورات است و از آن این عقیده کلی را استنتاج می کرد که « نباید بگویی حال که من خوار شده ام پس همنوعم نیز با من خوار شود، چون که نفرین شده ام، پس همنوعم نیز مثل من نفرین شود. ربی تنحوما گفت: اگر تو چنین کاری بکنی، بدآن که چه کسی را خوار کرده ای، زیرا خدا انسان را به صورت خود آفریده است «
در برخی از آیات از خدای قومی و ملی هنگامی سخن گفته می شود که بنی اسرائیل در جنگ با بقیه اقوام هستند. خدا در این وضعیت جنگی جلال و هیبت خویش را به دیگر  ملت ها نشدن می دهد. ایه هشت باب یازده یوشع ، و نیز ایه ٤٤ باب ٢١ و باب ٧٦ آیات ٦ - ٧ مزامیر در صدد بیان همین مطلب هستند. در این آیات خدا منجی قوم بنی اسرائیل و ضامن موفقیت ایشان است.
آیات دیگری اسرائیل را عامل آنتقام خدا از دیگر اقوام و ملت ها معرفی می کند. تصور خدای قومی یا ملی مجالی برای مطوح شدن یا سخن گفتن از دین جهانی و همگآنی یا به طور کلی ادیان دیکو نمی گذارد. ایه ١.٤ باب ٢٥ کتاب حزقیال بیانکو این معنا است.
بر اساس برخی از متون، گویی فقط بنی اسرائیل خدا دارند  و دیگر ادیان به طور موروثی  بت پرست اند. بین اقوام بت پرست ساکن دو سرزمین کنعآن که باید به آنها حمله کرد، به تاراجشان برد و نابودشدن کرد با اقوامی که فقط از تعهد الهی  سر باز زده اند فرو گذاشته شده است.
جایگاه  انسان  و حقوق افراد  در یهودیت

در کتاب مقدس  و سنت یهودی بر جایگاه انسان تاکید بسیار شده است. در میشنا آمده است: «ادم تنها افریده شد تا به شما بیاموزد که هر کس جان  انسانی را تباه سازد کتاب مقدس  دربارۀ او چنین حکم می کند که کویی کل جهان را تباه کرده  است، و هر که جان  فردی را نجات بخشد، کتاب مقدس  دربارۀ او چنین حکم می کند که کویی تمام جهان را نجات داده است ... و نیز ادم خلق شد تا به شما عظمت خدا را بیاموزد: زیرا فردی سکه های بسیاری را با یک قالب ضرب می کند و آنها شبیه هم اند؟ اما خدا هر شخصی را در قالب ادم نقش کرده ، ولی هیچ کس شبیه همتایش نیست. از این رو هر کس باید بگوید: جهان به خاطر من افریده شده است «
این متن بر بی همتایی و ارزش هو فرد تاکید دارد. هر کس یک جهان کامل است. ناگفته نماند در برخی از دست نوشته های میشنا اخطار فوق را به این صورت اصلاح کرده اند: «هر کس جان  انسان را در اسرائیل تباه کند ... گویی کل جهان را تباه کرده است «
در نجات جان  کسی که در خطر است درنگ نکنید و مانعی بر سر راه نگذارید و با راهنمایی نادرست دیگری را گمراه نکنید. برابری در مقابل قانون  نیز موضوع دیگری است که می توان در این خصوص ذکر کرد. «یک قانون  خواهد بود برای اهل وطن و به جهت غریبی که در میان شما نزیل شود ». ربی ناتان می گوید: «یک انسان با تمام آفرینش  برابر است ». نظر به اینکه انسان بر صورت خدا خلق شده بی احترامی به او بی حرمتی به خدا محسوب می شود. ربی عقیوا عقیده داشت که ایۀ «همنوعت را به مانند خودت دوست بدار». اصل اساسی و مهم تورات است و از آن این عقیده کلی را استنتاج می کرد که « نباید بگویی حال که من خوار شده ام پس همنوعم نیز با من خوار شود، چون که نفرین شده ام، پس همنوعم نیز مثل من نفرین شود. ربی تنحوما گفت: اگر تو چنین کاری بکنی، بدآن که چه کسی را خوار کرده ای، زیرا خدا انسان را به صورت خود آفریده است ». در مواردی دعای به همنوع نیز سفارش شده است.
در تورات ٦١٣ حکم آمده است که ٣٦٥ فرمان آن به تعداد روزهای سال شمسی دربارۀ نواهی و ٢٤٨ فرمان آن به تعداد اعضای بدن انسان دربارۀ اوامر است. در مورد تمام قوانین  تورات، اگر به کسی فرمان داده شود « آن را نقض کن واإلا کشته می شوی » او می تواند آن را نقض کند تا کشته نشود، مگر در مورد  بت پرستی، زنای با محارم و ریختن خون. کسی نمی تواند برای حفظ جان  خویش مرتکب قتل شود. روزی کسی نزد راوا آمد و به او گفت: « حاکم شهرم به من دستور داده که برو و فلان و فلان را بکش؛ اگر چنین نکنی، تو را خواهم کشت ». راوا به او پاسخ داد: « بگذار او تو را بکشد، ولی مرتکب قتل نشو؛ چه کسی می داند که خون تو سرخ تر است؟ شاید خون او سرخ تر باشد».

معمولا در کتاب هایی که دربارۀ حقوق بشر در یهودیت نوشته می شود به آیاتی از کتاب مقدس  استناد می شود؛ در این مجال به برخی از آنها اشاره می کنیم. در سفر تثنیه آمده است « بر مزدوری که فقیر و مسکین باشد، خواه از برادرانت و خواه از غریبانی که در زمینت در اندرون دروازه های تو باشند ظلم منما ... مبادا بر تو نزد خداوند فریاد برآورد  و برای تو گناه باشد ». این قبیل آیات دربارۀ ملت ها و اقوام همسایه ای است که با بنی اسرائیل هم پیمان بودند. در باب نخست عاموس از مجازات همسایگان اسرائیل (غزه، صور، دمشق، اقوام اشدود، عقرون، ادوم و بنی عمون ) سخن گفته شده است. در آیه ١۵ باب ٣١ کتاب ایوب بر پایه الهیات  مبتنی بر خلقت دربارۀ بنده، کنیز و بیگانه  حکم شده است: « آیا آن کس که مرا در رحم آفرید او را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد ما را در رحم نسرشت؟»
در باب نخست اشعیا آمده است: «نیکوکاری را بیاموزید و انصاف را بطلبید. مظلومان را رهایی دهید، یتیمان را دادرسی کنید و بیوه زنان را حمایت کنید ». در ارمیا آمده است « بر غریبان و یتیمان و بیوه زنان ظلم ننمایید  و خون بی گناهان را در این مکان نریزید ». در حزقیال بعد از آنکه انسان را از بت پرستی برحذر می دارد، می گوید: «زیرا هر کس، چه از خاندان اسرائیل و چه از غریبانی که در اسرائیل ساکن باشند، که از پیروی من مرتد شده، بت های خویش را در دلش جای دهد...»؛ منظور آیه احتمالا کسانی است که پس از سقوط حکومت شمالی اسرائیل در 721 قبل از میلاد در یهودا ساکن شدند.آیاتی در کتاب مقدس وجود دارد که در آنها به صلح  با غیر یهودیان و عدالت در حق آنها سفارش شده است، از جمله : « اینک بندۀ من که او را دستگیری نمودم و برگزیدۀ من که جانم از او خشنود است، من روح خود را بر او می نهم تا انصاف را برای امت ها صادر سازد»
در عصر مسیحیایی تمام امت ها برای تعلیم وسلوک به سوی خانه  خدا روان خواهند شد. «زیرا شریعت از صهیون و کلام خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد ». خدا در این دوره بر امت ها داوری خواهد کرد. شمشیر هارا برای گاو آهن و نیزه ها را برای اره ها خواهند شکست « و امتی بر امتی شمشیر نخواهد کشید و بار دیگر جنگ را نخواهد آموخت»
 
منبع : رویکرد یهودیت به ادیان دیگر، رضا گندمی نصر آبادی ، قم 1394 شمسی ، انتشاران دانشگاه ومذاهب

 

 

 


نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :

پربيننده ترين مطالب

ورود کاربر

حديث

امام على عليه السلام :اِنَّ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ رَكَّبَ فِى الْمَلائِكَةِ عَقْلاً بِلا شَهْوَةٍ وَ رَكَّبَ فِى الْبَهائِمِشَهْوَةً بِلا عَقْلٍ وَ رَكَّبَ فى بَنى آدَمَ كِلَيْهِما فَمَنْ غَلَبَ عَقْلُهُ شَهْوَتَهُ فَهُوَ خَيْرٌ مِنَالْمَلائِكَةِ وَ مَنْ غَلَبَتْ شَهْوَتُهُ عَقْلَهُ فَهُوَ شَرٌّ مِنَ الْبَهائِمِ

خداوند عزوجل، در وجود فرشتگان، عقل بدون شهوت و در چارپايان، شهوت بدونعقل و در وجود انسان، عقل و شهوت را با هم قرار داد، پس هر كس كه عقلش بر شهوتشپيروز گردد، از فرشتگان بهتر است و هر كس شهوتش بر عقلش پيروز گردد، از چارپايانبدتر است.

علل الشرايع، صفحه ۴، حدیث ۱